SEN GİTTİĞİNDE ANLADIM

Sen gittiginde anLadım
Meğer seher yelleri de kırarmış başakları,
Umutlarda hep hanımeli açmazmış.
DÜşÜnceler,sarıp sarmalarmış solmuş baharları...

Anılara kÜskÜn görÜntÜlerde yaşarmış meğer dÜşler,
Ve geceler, hep yıldızlı gizlemezmiş koynunda,
Hasretlere tutsak olurmuş karanlığın kolları...

Meltem değilmiş tÜm rÜzgarların ismi meğer,
İsmi martı değilmiş,
Beyaz olan tÜm kuşların...

Sırlar taşımazmış gÜndönÜmleri uzaklara her zaman,
Kolay değilmiş her bilmece,
İri sorular varmış yÜreklere saplanan,

Nankör diye haykırırmış,
Saatler her geçen ana,
Meğer arkadaş değilmiş akreple, yelkovan.

Ağacın dalında filizlenirmiş meğer sevda,
Yalnızlıkmış kökleri,
Ayrılıkmış derinlere uzanan...

Şimdi sanma yalnız senin gözlerinde geziyor
nemli bulut,
Yalnızlık doruklarından çığ gibi yıkıldığında,
Hasret vurdu mu gözlerden yaş sÜzÜlÜrmÜş inan.
Göz pınarlarından yaşlar yağmur misali akarmış