O BEKLER

o bekler
yıkıntılardan arta kalsada zaman
bir çift uzanan elle dikilir başı
tutar
fakirliğe yenik düşsede
yüreği erişir bir çocuksu sevince.

o bekler
çaresizliğe boyun eğsede
yokluk yüreğinde saplanmış bir ok
varlık desen yaşadığı yıllarda
hayal edilen bomboş bir çerçeve

o bekler
ana gibi sıcak bir somun ekmek
küfredesi gelir şu ylan dünyaya
susar
sustukcs bir taş bağrında
yinede bağlar umutlarını
şu küçük boya sandığına

o ağlar
cılız elleri siler gözyaşlarını
küçük bedeninde kırklık bir ruhla
çocukluktan nasibini almadan
yaşar bayramları kaygılıca..