ŞEHİTLER ÖLMEZ

Gene hangi dua’yı okudun
anne,
Vurulduğum yerde güneş
açtı
Yine mi ağlıyorsun anne,
Cennetime yağmur yağdı

Üzülme anne ağlama,
sırtımdan yedim kurşunu
kalbimden değil.
Öylece duruyor hayallerim,
vatanım şerefsizlere
yar değil.

İzin günümde be anam.
Yârime mektup yazdım
o gün.
Kınalı ellerinin kokusunu
özledim demiş,
Bir kalp çizip içine de
şafağımı yazmıştım.


Birliğe döndüğümde
erkenden yatmış,
Gece beni bir üç nöbetine
uyandırmaya gelen çavuşla
Rüyamda seni gördüğüm
ve beni uyandırdığı için
tartışmıştım.

Sıkı giyin oğlum,
hasta olma sakın ve paran
varmı diye soruyordun
Bende her zamanki
gibi var anne diyordum,
var.
Hiç olmadı be anam,
hiç olmadı
Nasıl isterdim,
ardımda bir yar birde
ana bırakmıştım.

Sağ olsun tertibim
cemil memleketinden
tütün getirmiş, sigarasız
kalmıyorduk.

O gece birlikte gittik nöbete.
Yolda bana
"Sanki bu gece bir şeyler olacak"
der gibi bakıyordu

Ama yiğitti söylemiyordu.
Nöbeti devraldığımızda
garip bir sızı çöktü
benimde içime.
Sanki terli terli su içiyor,
seni üzüyordum be anam,
öyle bir şeydi işte.

Nasıl oldu anlamadım!
Cemil " yere yat
" dediğinde çoktan yerde
bulmuştum kendimi.
Anlamadım vurulduğumu,
sıcacık bir şey hissettim
sırtımda
Terliyordum,
sanki yaz gelmiş öğlen sıcağı
çökmüştü tepeme.

Dudaklarım kurudu birden
Cemil " dayan " diyordu,
ama ağlıyordu
Gözyaşları yüzüme
damladığında verdim
son nefesimi.


İşte o an sana ilk
ihanetimi ettim anne.
Önce atalarım,
sonra yârim canlandı
birden gözümde.


Hoş gör be anam,
kızma.
Bende baba olacaktım
Daha adını bile koymamıştık
oğlumuzun,
iki ay vardı doğmasına.

Bilmiyorum duyuyor
musunuz sesimizi
Korkmayın, ağlamayın,
gurur duyun.
Vasiyetimizdir.
Öyle evlatlar yetiştirin ki,
adları Mehmet,
soyadları Şehit olsun.